Bij de buren

Om de ramen van de keuken te kunnen lappen, moest ik het tuinhek open zetten. Ik had vaag gezien dat Woefke zich buiten het hek gewaagd had, maar ging zo op in mijn werk dat ik er geen aandacht aan besteedde. Trouwens Woefke loopt toch niet meer weg… dacht ik.

Dat was TE optimistisch gedacht. Toen ik gedaan had met zemen was Woefke foetsie.
Ik panikeerde lichtjes. Waar kan dat beest naartoe zijn? Ze kent de buurt nauwelijks. Ik was met haar al wel gaan wandelen, maar niet altijd langs dezelfde weg!
Ik haalde de auto van stal en reed stapvoets langs de wegen die we al bewandeld hadden. 
Geen hond te bespeuren. Maar ja, het beest kon ergens een wildvreemde tuin binnengewandeld zijn.
Ik besloot een andere richting uit te rijden.
En wat ziet mijn lodderig oog in het voortuintje van mijn tweede buur? Mijn hond zat daar parmantig op haar hurken een flinke worst te draaien.
Ik loodste Woefke in de auto. Gelukkig had ik poepzakjes bij. Met het schaamrood op mijn wangen heb ik snel het voortuintje ontdaan van Woefke’s drek.
Ik moet met de buren nog kennismaken. Maar dan wel graag op een andere manier. 

Advertenties

4 Responses to Bij de buren

  1. Kristien schreef:

    oef, gelukkig heb je hem terug, dat moet stressen geweest zijn !

  2. Myette schreef:

    Haha als kennismaking kan het tellen… woefke is al druk bezig zijn terrein af te bakenen merk ik… nu jij nog!

  3. zeezicht schreef:

    woefke vond dat hij moest gaan kennismaken… op zijn manier.

  4. Blah schreef:

    aaaah, dan toch gepoepzakt!! jouw favoriete bezigheid 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: